Witold Bałachowski

Witold Bałachowski (ur. 14 października 1892, zm. w 1940 roku w Katyniu) był polskim nauczycielem i porucznikiem artylerii rezerwy Wojska Polskiego. Ukończył studia filologiczne w Berlinie i Poznaniu. Brał udział w I wojnie światowej oraz powstaniu wielkopolskim, współorganizował 214. ochotniczy wielkopolski pułk artylerii, a w 1920 roku dowodził baterią na froncie pomorskim i uczestniczył w bitwie pod Brodnicą. Później służył w 15. pułku artylerii ciężkiej.

Od 1923 roku pracował w Miejskim Liceum i Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym im. M. Kopernika w Bydgoszczy, gdzie w roku szkolnym 1933/34 pełnił obowiązki dyrektora. Działał w organizacjach katolickich i społecznych. W kampanii wrześniowej 1939 roku miał przydział do 7. pułku artylerii ciężkiej. Po agresji ZSRR na Polskę trafił do niewoli i był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu w kwietniu 1940 roku, a jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji w 1943 roku. Był żonaty z Barbarą z Tyblewskich i miał córkę. Pośmiertnie mianowano go kapitanem.

Na podstawie artykułu „Witold Bałachowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.