Szymon Gorczyński
Polski oficer, ofiara zbrodni katyńskiej
- Urodzony
- 18 lipca 1894, Chełm
- Zmarł
- 1940, Charków
Szymon Gorczyński urodził się 18 lipca 1894 roku w Chełmie jako syn Ludwika i Józefy. Brał udział w I wojnie światowej i służył w I Korpusie Polskim w Rosji. W maju 1919 został adiutantem Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Poznaniu, a w 1921 odkomenderowano go na studia filozoficzne na Uniwersytecie Poznańskim. Służył między innymi w 9 pułku piechoty Legionów, Oddziale I Sztabu Generalnego, Biurze Ogólno-Organizacyjnym Ministerstwa Spraw Wojskowych oraz Dowództwie Okręgu Korpusu nr IX. W marcu 1939 pracował jako referent w Departamencie Dowodzenia Ogólnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W Wojsku Polskim dosłużył się stopnia kapitana.
Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów i osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 funkcjonariusze NKWD zamordowali go w Charkowie, a jego ciało pochowano w Piatichatkach. Tożsamość Gorczyńskiego ustalono podczas ekshumacji prowadzonych w latach 1995-1996. W 2007 został pośmiertnie mianowany na stopień majora.
Na podstawie artykułu „Szymon Gorczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.