Leon Bokiewicz

Leon Bokiewicz urodził się 3 stycznia 1820 roku w Chełmie. Ukończył gimnazjum w Lublinie, a następnie studiował medycynę w Moskwie. Po powrocie do kraju w 1847 roku rozpoczął praktykę lekarską w Kraśniku Lubelskim. W 1854 roku został lekarzem dworskim Andrzeja Zamoyskiego, właściciela dóbr jadowskich. Poślubił Florentynę z domu Trzeszkiewicz; mieli kilkoro dzieci.

Bokiewicz zajmował się poprawą zdrowia i higieny wśród mieszkańców wsi położonych nad Liwcem i Bugiem, a ubogim udzielał pomocy finansowej. W 1861 roku opublikował pracę „Higiena popularna, czyli nauka zachowania zdrowia dla ludu wiejskiego”, wznowioną w 1870 roku. Zamieszczał również artykuły medyczne w „Tygodniku lekarskim”. W 1872 roku ukazał się jego „Opis powiatu radzymińskiego pod względem topograficzno-historycznym, statystycznym, higienicznym i lekarskim”, dotyczący między innymi warunków życia mieszkańców. Bokiewicz zmarł 6 grudnia 1879 roku w Jadowie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

Na podstawie artykułu „Leon Bokiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.