Józef Roman

Józef Roman, ps. Ziuk, urodził się 1 lipca 1914 roku w Chełmie, a zmarł 14 listopada 2003 roku w Szczecinie. Był pułkownikiem Wojska Polskiego i żołnierzem Armii Krajowej. Wychowywał się i kształcił w Kowlu. W 1936 roku ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu, a następnie służył w jednostkach artylerii.

W kampanii wrześniowej dowodził plutonem topograficzno-ogniowym. W czasie okupacji zorganizował placówkę wywiadowczą Związku Walki Zbrojnej w Puławach, a później kierował ekspozyturą wywiadowczą na Wołyniu. Podczas powstania warszawskiego dowodził 2 kompanią batalionu AK „Miłosz” i został ranny. Po wojnie służył w 12 Dywizji Piechoty, lecz w 1949 roku zwolniono go z zawodowej służby wojskowej. Aresztowany w 1950 roku i skazany na dożywotnie więzienie, został zrehabilitowany w 1956 roku.

Po wojnie przyjechał do Szczecina i pracował między innymi w urzędzie wojewódzkim oraz szczecińskich uczelniach. Był honorowym prezesem szczecińskiego Okręgu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Inicjował powołanie klubów Powstańców Warszawskich i Żołnierzy Kresowych AK. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. W 1976 roku przeszedł na emeryturę.

Na podstawie artykułu „Józef Roman” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.