Janusz Szreniawski

Janusz Szreniawski był polskim inżynierem i specjalistą w dziedzinie odlewnictwa. Urodził się 23 stycznia 1910 roku w Chełmie, z którym łączyło go miejsce urodzenia. W 1935 roku ukończył Politechnikę Warszawską z dyplomem inżyniera mechanika. Pracował w Mechanicznej Stacji Doświadczalnej Politechniki Lwowskiej, a następnie przez kilkanaście lat w przemyśle, kierując odlewnią. W 1950 roku rozpoczął pracę w Politechnice Łódzkiej, a od 1953 roku zajmował się tam pracą naukową. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1959 roku, a profesora zwyczajnego w 1967 roku.

Jego badania dotyczyły głównie technologii wytwarzania odlewów. Opublikował 225 prac, w tym cztery książki, i uzyskał 16 patentów. Pełnił funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej, kierował Katedrą Technologii Metali i był dyrektorem Instytutu Materiałoznawstwa i Technologii Metali. Założył w Łodzi Stowarzyszenie Odlewników Polskich i przez wiele lat był jego przewodniczącym. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. W 1980 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 11 czerwca 1997 roku w Łodzi.

Na podstawie artykułu „Janusz Szreniawski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.