Jan Stangryciuk-Black

Jan Edward Stangryciuk-Black, pierwotnie Stangreciuk, urodził się 8 kwietnia 1922 roku w Chełmie. W 1934 roku wyemigrował z rodziną do Argentyny, a w 1942 zgłosił się jako ochotnik do Polskich Sił Zbrojnych i trafił do Wielkiej Brytanii. Szkolił się na strzelca pokładowego. W październiku 1942 roku przeżył katastrofę samolotu Wellington podczas lotu szkoleniowego. Odniósł ciężkie poparzenia i przeszedł kilkanaście operacji. Podczas leczenia w szpitalu RAF został członkiem Guinea Pig Club.

Po powrocie do służby pracował jako instruktor, a od listopada 1944 latał jako tylny strzelec w 300 Dywizjonie Bombowym. Wziął udział w osiemnastu misjach nad Niemcami. Po zakończeniu służby w Polskich Siłach Powietrznych został kontrolerem ruchu lotniczego w RAF, z którego odszedł w 1948 roku. Przyjął nazwisko Black i osiadł w Londynie, gdzie przez dwanaście lat pracował w fabryce wyrobów gumowych. Pozostawał zaangażowany w działalność kombatancką i polonijną. W 2020 roku mianowano go podporucznikiem, a w 2023 awansowano na porucznika. Zmarł 22 października 2023 roku w Londynie.

Na podstawie artykułu „Jan Stangryciuk-Black” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.