Jan Beranek

Jan Tomasz Beranek (ur. 14 grudnia 1880 w Pińczowie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) był farmaceutą i oficerem Wojska Polskiego. Ukończył farmację na uniwersytecie w Dorpacie, a od 1908 do 1919 roku służył w wojsku rosyjskim. W lutym 1920 wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do Okręgowej Składnicy Sanitarnej w Łodzi. Brał udział w wojnie 1920 roku.

Służył w Szkole Podchorążych Sanitarnych, a od 1930 roku kierował tamtejszą apteką. Następnie był kierownikiem apteki Szpitala Szkolnego Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie. W 1931 roku awansował do stopnia majora, a w 1934 przeszedł w stan spoczynku. Prowadził aptekę w Białej Podlaskiej i mieszkał w Komorowie pod Warszawą.

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku trafił do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim. Pośmiertnie mianowano go podpułkownikiem w 2007 roku. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz Odznakę Honorową PCK III stopnia.

Na podstawie artykułu „Jan Beranek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.