Edmund Soja

Edmund Soja urodził się 15 października 1921 roku w Chełmie, w rodzinie robotnika kolejowego. W tym mieście ukończył Szkołę Powszechną im. Stanisława Staszica, a gimnazjum ukończył w Kowlu. W czasie okupacji pracował w tamtejszej parowozowni. Od października 1943 roku służył w 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej, a następnie w oddziale partyzanckim „Jeszcze Polska nie zginęła”.

Po zdobyciu Chełma wstąpił do Szkoły Podchorążych Artylerii. W kolejnych latach pełnił funkcje dowódcze i szkoleniowe w jednostkach artylerii przeciwlotniczej, a w latach 1954-1957 kierował Oficerską Szkołą Artylerii Przeciwlotniczej. Po studiach w ZSRR i Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR objął kierownictwo obrony przeciwlotniczej Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1968 roku został dowódcą 1 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju, a w 1969 otrzymał stopień generała brygady. Zmarł 6 czerwca 1977 roku w Aszułuku podczas wykonywania obowiązków służbowych. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Edmund Soja” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.