Edmund Odorkiewicz

Edmund-Leon Odorkiewicz, znany także pod pseudonimami Czantoria, Uherski, Ostroróg, Hel, Odrowąż i Pieron, urodził się 20 lutego 1907 roku w Chełmie. W 1915 roku rozpoczął naukę w tamtejszym Gimnazjum im. Stefana Czarnieckiego. W młodości działał jako skaut i był gońcem Polskiej Organizacji Wojskowej. Studiował prawo i nauki polityczne na Uniwersytecie Warszawskim, a przez pewien czas także na Uniwersytecie im. Stefana Batorego. Pracował w „Kurierze Porannym”, a od 1936 roku w dziale propagandy Polskiego Radia. W 1937 roku objął kierownictwo Wydziału Głównego Polskiego Radia w Katowicach.

W czasie okupacji pracował w Warszawie i przyłączył się do oddziałów „Wolność i Lud”. Podczas powstania warszawskiego walczył w oddziale Radwana. W 1945 roku ponownie podjął pracę na Śląsku, został dyrektorem regionalnej rozgłośni Polskiego Radia i wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego. Zasiadał w Wojewódzkiej i Krajowej Radzie Narodowej, której posłem był w latach 1945-1947. Po odejściu z aktywnej polityki pracował jako dziennikarz i publikował w kilku gazetach oraz czasopismach. Zmarł 10 marca 1981 roku w Katowicach. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Edmund Odorkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.