Alojzy Osiński
Bibliograf, filolog, leksykograf
- Urodzony
- 4 marca 1770, Chełm
- Zmarł
- 10 czerwca 1842, Ołyka
- Zawody
- bibliograf, filolog, leksykograf
Alojzy Osiński urodził się 4 marca 1770 roku w Chełmie. Początkowe nauki pobierał w kolegium pijarów w Radomiu, a w 1784 roku wstąpił do zakonu pijarów w Drohiczynie. Od 1791 roku uczył w szkołach zgromadzenia matematyki, fizyki i logiki. Był ich prefektem, a następnie przez 18 lat nauczał literatury polskiej i łacińskiej oraz historii starożytnej w liceum w Krzemieńcu.
W 1817 roku został kanonikiem katedry w Łucku i prałatem. Później pełnił funkcje m.in. asesora konsystorza, kanonika katedry wileńskiej i rektora wileńskiej akademii duchownej. W 1839 roku mianowano go biskupem sufraganem diecezji łuckiej; osiadł w Ołyce, gdzie zmarł 10 czerwca 1842 roku. Należał do Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie i Towarzystwa Naukowego Krakowskiego. Zajmował się bibliografią, filologią i leksykografią. Opublikował m.in. „Słownik mitologiczny z przyłączeniem obrazo pisma” oraz prace o Piotrze Skardze i Tadeuszu Czackim. W rękopisach pozostały jego prace, w tym wielotomowe „Bogactwa mowy polskiej”.
Na podstawie artykułu „Alojzy Osiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.